Wij, junior wetenschappers bij ILVO, organiseren een plantgericht symposium dat mogelijk interessant voor u is. Aarzel niet om dit te delen met collega’s die ook geïnteresseerd kunnen zijn.
We, junior scientists at ILVO, are organizing a plant-focused symposium that may be of interest to you. Please feel free to share it with colleagues who might also be interested.
Door Krit Raemakers, eigenaar van Plant Cytometry Services
Expert in flow cytometrie en plantenveredeling
De complexe genetica van de orchidee
Orchideeën behoren tot de meest soortrijke plantenfamilies op aarde, met naar schatting meer dan 25.000 soorten. Toch is het maar een klein deel van deze kleurrijke familie dat uiteindelijk de weg vindt naar huiskamers, kassen en tuincentra. De weg van wilde soort naar commerciële plant is allesbehalve eenvoudig.
Binnen de sierplantenteelt wordt al jarenlang gewerkt met veredeling, waarbij verschillende soorten met elkaar gekruist worden om nieuwe, aantrekkelijke variëteiten te ontwikkelen. Maar bij orchideeën brengt dit unieke uitdagingen met zich mee. Door het gebruik van genetisch uiteenlopende soorten, kunnen er enorme verschillen ontstaan in genoomgrootte – soms wel een tienvoud verschil tussen de verkregen “novelty” en de oorspronkelijke soort. Bijna alle soorten zijn endopolyploid dwz hebben van nature kernen met een hoger ploidy niveau. Dit maakt de genetische puzzel nog ingewikkelder.
Expert in flow cytometrie en plantenveredeling
De complexe genetica van de orchidee
Orchideeën behoren tot de meest soortrijke plantenfamilies op aarde, met naar schatting meer dan 25.000 soorten. Toch is het maar een klein deel van deze kleurrijke familie dat uiteindelijk de weg vindt naar huiskamers, kassen en tuincentra. De weg van wilde soort naar commerciële plant is allesbehalve eenvoudig.
Binnen de sierplantenteelt wordt al jarenlang gewerkt met veredeling, waarbij verschillende soorten met elkaar gekruist worden om nieuwe, aantrekkelijke variëteiten te ontwikkelen. Maar bij orchideeën brengt dit unieke uitdagingen met zich mee. Door het gebruik van genetisch uiteenlopende soorten, kunnen er enorme verschillen ontstaan in genoomgrootte – soms wel een tienvoud verschil tussen de verkregen “novelty” en de oorspronkelijke soort. Bijna alle soorten zijn endopolyploid dwz hebben van nature kernen met een hoger ploidy niveau. Dit maakt de genetische puzzel nog ingewikkelder.
By Krit Raemakers, owner of Plant Cytometry Services
Expert in flow cytometry and plant breeding
The complex genetics of the orchid
Orchids are among the most species-rich plant families on earth, with an estimated 25,000 species. Yet only a small part of this colourful family eventually finds its way into living rooms, greenhouses and garden centres. The path from wild species to commercial plant is anything but easy.
For many years, ornamental plant cultivation has been working with breeding, whereby different species are crossed with each other to develop new, attractive varieties. But for orchids, this brings unique challenges. The use of genetically diverse species can lead to enormous differences in genome size – sometimes a tenfold difference between the obtained “novelty” and the original species. Almost all species are endopolyploid, i.e. naturally have nuclei with a higher ploidy level. This makes the genetic puzzle even more complicated.
Expert in flow cytometry and plant breeding
The complex genetics of the orchid
Orchids are among the most species-rich plant families on earth, with an estimated 25,000 species. Yet only a small part of this colourful family eventually finds its way into living rooms, greenhouses and garden centres. The path from wild species to commercial plant is anything but easy.
For many years, ornamental plant cultivation has been working with breeding, whereby different species are crossed with each other to develop new, attractive varieties. But for orchids, this brings unique challenges. The use of genetically diverse species can lead to enormous differences in genome size – sometimes a tenfold difference between the obtained “novelty” and the original species. Almost all species are endopolyploid, i.e. naturally have nuclei with a higher ploidy level. This makes the genetic puzzle even more complicated.
Deze blog is gebaseerd op de publicatie: "Transient efflux inhibition improves plant regeneration by natural auxins" from Omid Karami and Remko Offringa published on 15 Februari 2024 in The Plant Journal.
Plant genome editing and propagation are important tools in crop breeding and production. Both rely heavily on the development of efficient in vitro plant regeneration systems. Two prominent regeneration systems that are widely employed in crop production are somatic embryogenesis (SE) and de novo shoot regeneration. In many of the protocols for SE or shoot regeneration, explants are treated with the synthetic auxin analog 2,4-dichlorophenoxyacetic acid (2,4-D), since natural auxins, such as indole-3-acetic acid (IAA) or 4-chloroindole-3-acetic acid (4-Cl-IAA), are less effective or even fail to induce regeneration. The authors of the publication now show that natural auxins become efficient inducers of plant regeneration when their transport is transiently inhibited. Interestingly, a transport-inhibited natural auxin not only improves the regeneration process, but also leads to a more synchronized and homogenous development of the regenerated plants.
Plant genome editing and propagation are important tools in crop breeding and production. Both rely heavily on the development of efficient in vitro plant regeneration systems. Two prominent regeneration systems that are widely employed in crop production are somatic embryogenesis (SE) and de novo shoot regeneration. In many of the protocols for SE or shoot regeneration, explants are treated with the synthetic auxin analog 2,4-dichlorophenoxyacetic acid (2,4-D), since natural auxins, such as indole-3-acetic acid (IAA) or 4-chloroindole-3-acetic acid (4-Cl-IAA), are less effective or even fail to induce regeneration. The authors of the publication now show that natural auxins become efficient inducers of plant regeneration when their transport is transiently inhibited. Interestingly, a transport-inhibited natural auxin not only improves the regeneration process, but also leads to a more synchronized and homogenous development of the regenerated plants.
Author: prof.dr. D (Dolf) Weijers
You probably don't realise it when you walk on grass: the blades of grass not only sense the pressure of your feet, but adjust their growth accordingly. But how do plants register forces without a brain and central nervous system? How that works is what the GreenTE (Green Tissue Engineering) consortium is going to research over the next 10 years. The group has been awarded a €22.8 million Gravitation grant for this purpose. The consortium is led by Prof. Dolf Weijers and Prof. Joris Sprakel of the Laboratory of Biochemistry at Wageningen University & Research.
You probably don't realise it when you walk on grass: the blades of grass not only sense the pressure of your feet, but adjust their growth accordingly. But how do plants register forces without a brain and central nervous system? How that works is what the GreenTE (Green Tissue Engineering) consortium is going to research over the next 10 years. The group has been awarded a €22.8 million Gravitation grant for this purpose. The consortium is led by Prof. Dolf Weijers and Prof. Joris Sprakel of the Laboratory of Biochemistry at Wageningen University & Research.
Deze blog is gebaseerd op het onderzoek: "Transient efflux inhibition improves plant regeneration by natural auxins" van Omid Karami en Remko Offringa gepubliceerd op 15 Februari 2024 in The Plant Journal.
Het bewerken van het plantengenoom en het vermeerderen van planten zijn belangrijke hulpmiddelen bij de veredeling en productie van gewassen. Beide zijn sterk afhankelijk van de ontwikkeling van efficiënte in vitro plantenregeneratiesystemen. Twee prominente regeneratiesystemen die op grote schaal worden gebruikt in de gewasproductie zijn somatische embryogenese (SE) en de novo scheutregeneratie. In veel van de protocollen voor SE of scheutregeneratie worden explantaten behandeld met het synthetische auxine-analoog 2,4-dichloorfenoxyazijnzuur (2,4-D), aangezien natuurlijke auxines, zoals indool-3-azijnzuur (IAA) of 4-chloorindool-3-azijnzuur (4-Cl-IAA), minder effectief zijn of zelfs geen regeneratie induceren. De auteurs van de publicatie laten nu zien dat natuurlijke auxines wel degelijk efficiënt regeneratie kunnen induceren wanneer hun transport tijdelijk geremd wordt. Interessant daarbij is dat een transport-geremd natuurlijk auxine niet alleen het regeneratieproces verbetert, maar ook leidt tot een meer gesynchroniseerde en homogene ontwikkeling van de geregenereerde planten.
Het bewerken van het plantengenoom en het vermeerderen van planten zijn belangrijke hulpmiddelen bij de veredeling en productie van gewassen. Beide zijn sterk afhankelijk van de ontwikkeling van efficiënte in vitro plantenregeneratiesystemen. Twee prominente regeneratiesystemen die op grote schaal worden gebruikt in de gewasproductie zijn somatische embryogenese (SE) en de novo scheutregeneratie. In veel van de protocollen voor SE of scheutregeneratie worden explantaten behandeld met het synthetische auxine-analoog 2,4-dichloorfenoxyazijnzuur (2,4-D), aangezien natuurlijke auxines, zoals indool-3-azijnzuur (IAA) of 4-chloorindool-3-azijnzuur (4-Cl-IAA), minder effectief zijn of zelfs geen regeneratie induceren. De auteurs van de publicatie laten nu zien dat natuurlijke auxines wel degelijk efficiënt regeneratie kunnen induceren wanneer hun transport tijdelijk geremd wordt. Interessant daarbij is dat een transport-geremd natuurlijk auxine niet alleen het regeneratieproces verbetert, maar ook leidt tot een meer gesynchroniseerde en homogene ontwikkeling van de geregenereerde planten.
Auteur: prof.dr. D (Dolf) Weijers
Je realiseert het je waarschijnlijk niet als je over het gras loopt: de grassprieten voelen niet alleen de druk van je voeten, maar passen hun groei daarop aan. Maar hoe registreren planten krachten, zonder hersenen en centraal zenuwstelsel? Hoe dat werkt gaat het consortium GreenTE (Green Tissue Engineering) de komende 10 jaar onderzoeken. De groep heeft daarvoor een Zwaartekracht-subsidie van 22,8 miljoen euro toegekend gekregen. Het consortium staat onder leiding van prof. Dolf Weijers en prof. Joris Sprakel van het Laboratorium voor Biochemie aan Wageningen University & Research.
Je realiseert het je waarschijnlijk niet als je over het gras loopt: de grassprieten voelen niet alleen de druk van je voeten, maar passen hun groei daarop aan. Maar hoe registreren planten krachten, zonder hersenen en centraal zenuwstelsel? Hoe dat werkt gaat het consortium GreenTE (Green Tissue Engineering) de komende 10 jaar onderzoeken. De groep heeft daarvoor een Zwaartekracht-subsidie van 22,8 miljoen euro toegekend gekregen. Het consortium staat onder leiding van prof. Dolf Weijers en prof. Joris Sprakel van het Laboratorium voor Biochemie aan Wageningen University & Research.